Ostre zapalenie jąder jest bardzo bolesne, gdyż są to gruczoły o wielkiej wrażliwości. Najczęstszą przyczyną zapalenia są różne urazy w następstwie zadziałania siły, jak stłuczenie, zmiażdżenie. Najbardziej widocznym objawem schorzenia jest sztywne poruszanie tylnymi kończynami w czasie ruchu oraz ostrożne siadanie. Omacywanie jąder sprawia psu wyraźny ból, wyczuwa się też obrzęk. Czasami pies traci apetyt oraz nieco jest podwyższona ciepłota ciała.
Stosuje się chłodzące okłady z Altacetu lub roztworu octu. Uczucie bólu osłabiają maście chłodzące, które nakłada się na jądra warstwą na grubość grzbietu noża. W zapaleniu jąder trwającym już kilka dni można stosować ciepłe, wilgotne okłady, natomiast w schorzeniu tym nie wolno używać maści drażniących (ichtiolowa, kamforowa), gdyż powodują nadmierne podrażnienie wrażliwej moszny i doprowadzają do rozwoju sączącej egzemy. Wskazane jest natomiast nałożenie dobrze wyścielonego watą woreczka — suspensorium, w którym worek mosznowy z jądrami powinien luźno zwisać. Suspensorium odciąża jądra oraz uniemożliwia zlizywanie maści z moszny. Woreczki takie są różnej wielkości i można je nabyć w aptece.
Mocuje się je za pomocą 4 tasiemek na grzbiecie psa, ażeby uniemożliwić ściąganie tasiemek do tyłu można je dodatkowo połączyć z obrożą . W okresie  leczenia trzeba psu  zapewnić  dużo spokoju i mało ruchu.
Przewlekłe zapalenie jąder najczęściej zdarza się u psów starszych. Zawsze występuje bezbolesny obrzęk jąder (są one przy tym twarde i jędrne), który nie wywołuje u psa żadnych widocznych dolegliwości.
Jeżeli w miarę upływu czasu objętość jąder zwiększy się, czasami nawet do wielkości jaja kurzego, to można spodziewać się zmian nowotworowych. W tym wypadku jedynym sposobem leczenia jest trzebienie (kastracja).